به کجا ؟

به کجا ؟

..

آخه این بی چاره خواننده ها و هنرمندان معروف چکار باید بکنند؟

اگر به طرف حکومت تمایل نشان بدهند و عکس یا حدیثی در مورد ِ

تماس یا ملاقات با سران حکومت از ایشان منتشر شود، مردم او را

از خود می رانند و با غضب و با لحن نا مهربان در باره او صحبت

می کنند. مثل آقای علیرضا افتخاری که خوب، درحد خود از هنرمندان ِ

خوب ِ کشور است. ولی مردم او را به خاطر روبوسی با رئیس جمهور

احمدی نژاد در یک مجلسی، سرزنش می کنند.

.

و اگر به حکومتی ها روی خوش نشان ندهند و به سمت و سوئی

که مورد دلخواه اکثر مردم است، تمایل نشان بدهند و نشانی، در یک

گردهم آیی، از آنها دیده شود که تمایل به سوی مردم رانشان می دهد،

آنوقت از طرف حکومت با بهانه های مختلف ِ ( چون، اما، اگر )

مورد اذیت و آزار قرار می گیرند و به زندان می افتند.

مثل جعفر پناهی. این هنرمند با انداختن  ِ یک شال سبز به گردن،

در یک فستیوال خارج از ایران، آنچنان مورد غضب حکومت قرار گرفته

است که دوتا فستیوال هنری و سینمائی را در زندان بود.

حالا هم که از زندان آزاد شده، ممنوع الخروج شده و نگذاشتند

به سومی هم برود، که فستیوال فیلم ونیز بود.

.

خوب، این هنرمندان یا بطور کلی افراد مشهور جامعه که حرکات

و اعمالشان بیشتر مورد توجه مردم و رسانه هاست،

چه باید بکنند؟

.

به نظر می رسد، اصلا چنین حکومتی (عقیدتی) نباشد بهتر است،

که هواداری از خود را، و این گونه مسائل را در مورد مردم در نظر نگیرد.

حالا اگر کسی مایل به تایید ِ روش اداره کردن یک رئیس جمهور

نیست، چه باید بکند، آیا باید از همه امکانات و آزادی های فردی

و اجتماعی محروم باشد؟

اصلا اداره کردن یک کشور و سیستم اداری در آن، چرا باید با یک

سایه ای الهی همراه خوانده شود، که تایید نکردن این سیستم

اداری را به حساب ِ  برخلاف خواست ِ خدا عمل کردن به نامند

و برای آن مجازات تعیین به کنند.

سیستم حکومتی اشکال دارد، مبلغین خدا پرستی و

راهنمایان بهشت باید بروند و در محل های مخصوص برای

پرستش خدا به کار «دعوت مردم به خدا» مشغول شوند.

.

نه حکومت بی خدائی و به نام کارگران بودن کشور،

سیستم کشور را اصلاح می کند ( هفتاد سال شوروی)

و نه با نام خدا و احکام هزارو چهارصد سال پیش، حکومت کردن،

سیستم کشور را اصلاح می کند ( جمهوری اسلامی ).

سیستم اداره یک کشور باید بصورت بی طرف اداره شود.

سیستم اداره کشور باید با توجه به نیازهای مردم اداره شود،

و با توجه به امکانات موجود و روش های تامین کمبود ها و

نیازهای مردم کار کند، و انتخاب برای در خدمت گرفتن مردم

برای کارها، به روش برتری های علمی و توانائی ها

و استعدادها  و قابلیت های خدمتی آنها باشد،

بدون اینکه دین و مذهب و عقیده مردم را در نظر به گیرند.

..

سوز

16 شهریور 1389 –  07.09.2010

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.