زنده ‌گی جاری ست، با آن چه از زنده ‌گی باقی ست…

زنده ‌گی جاری ست، با آن چه از زنده ‌گی باقی ست…
..
این جمله را با دیدن عکس بانوئی که فرش خانه شان را با جارو دستی تمیز می کرد، نوشتم.
دیدم جمله ای زیباست و همه جانبه و درحالی که ساده است، بسیار عمیق هم هست.
این بانو از مناطق زلزله زده کرمانشاه بود، روسری را به دور سرش پیچانده و در
محوطه ای باز در بین دیوار های خراب شده و فرو ریخته از خانه ها در اثر زلزله، روی زمین
زانو زده بود، چهار دست و پا، و با یک دست با جارو دستی اش، فرش را جارو می زد و دست دیگرش
حائل بدنش شده بود و داشت فرشی را که از زیر خرابه های خانه خارج کرده بودند از خاک و گرد
و غبار پاک می کرد.
به نظرم رسید که این جمله را به مردم کرمانشاه و سر پل ذهاب هدیه دهم، لحظه ای بعد، چیز های
دیگر به یادم آمد و آن تصویر ها در جلوی چشم و با فیلم های خاطره به نمایش در آمدند.
مدرسه های سیستان و بلوچستان و بچه های بدون شناسنامه شان، مردم حاشیه نشین در کویر ها،‌
مردم بی یار و یاور در اطراف دریاچه ارومیه، مردم خوزستان و غرب کشور و مردم جنوب و شرق کشور
با توفان ریز گرد ها، مردم اطراف رودخانه کارون و بعد از سد گوت وند، که آب شور با نمک زیاد از رودخانه،
کشاورزی آن ها را نابود کرده است و میلیون ها درخت نخل را خشکانده است و کارگران کارخانه هائی
که در اثر بی لیاقتی و بی کفایتی مدیران بی کار شده اند، و… و…
هرچه بیشتر این صحنه های یاد آوری از نظرم می گذشت، می دیدم که باز هم هزاران نوع دیگر
از این زندگی کردن ها جاری ست، با آن چه از زندگی باقی ست.
این جمله بیانگر و شامل همه مردم و جاهای گوناگون در ایران است، به کدام شان بیشتر تعلق می گیرد؟
چه کسی به مردم کمک خواهد کرد؟ و آیا وظیفه و تکلیف دولت ها چیست؟
در کشور هائی که دولت ها به فکر مردم هستند، سعی می شود پس از یک حادثه و بلای طبیعی،
با سرعت به مردم در بهبود شرایط زندگی شان کمک شود.
ولی در کشوری مثل ایران، با هر خرابی و بلای طبیعی، مردم به حال خودشان رها می شوند و کمکی
از سوی دولت به مقدار مناسب دریافت نمی کنند و فقط کار هائی نمایش وار انجام می شود که
نشان داده شود کاری شده است و از همین کمک های دولتی هم، خیلی ها جیب خود را پُر می کنند
و کسی جوابگوی نادرستی ها و نا بسامانی ها و اختلاس ها و مال مردم خوری ها نیست.
خدای بزرگ هم که کاری نمی کند، نشسته به بیند انسان ها تا چه اندازه انسان هستند
تا آن ها را قضاوت کند
و بعد ها… به آن ها پاداش بدهد و یا به جرم گناه شان آن ها را مجازات کند.
..
سوز
اول بهمن ۱۳۹۶ –  21.01.2018

عکس از صفحه فیسبوک:

1y1doone یکی یدونه

.

Advertisements

جبران کم آبی ۳

جبران کم آبی ۳
..
دو بنیاد «هاینریش بل» در آلمان و «اسمال مدیا» در انگلستان با انتشار یک گزارش مشترک ١۶٠
صفحه ای هشدار دادند که بحران آب همواره مناطق بیشتری از ایران را غیرقابل سکونت می‌کند.
 .
مقامات ایرانی می گویند:
بارش‌ ها در ایران به ۷۵ درصد بارش‌های نرمال کاهش یافته است…
خشک‌سالی‌ های چند سال گذشته در ایران: «سه چهارم كشور در ناحيه كاملا خشک قرار دارد
و بارش‌هایی بين ۵۰ تا ۱۰۰ ميليمتر را تجربه می‌كند…
دوره خشک‌سالی در اغلب استان‌های ایران از میانگین معمول در دهه‌های گذشته طولانی‌تر شده
و از مرز ۱۵ سال گذشته است.
هفت شهر کرمان، زاهدان، بندرعباس، مشهد، یزد، اصفهان و بوشهر در صدر شهرهای در معرض
بحران آب در سال آینده هستند.
………
چه باید کرد؟
با توجه به خلاصه خبر ها که در بالا آمده است، انتظار رسیدن آب از آسمان یعنی باران و برف را برای
جبران کم آبی، بایستی فراموش کرد و امیدی به آن نیست.
در ۱۵ سال گذشته میزان بارندگی تا ۷۵ در صد کمتر شده است، شاید گرمایش زمین یکی از علت
های اصلی باشد.
 .
در هر صورت امیدی به بارش آب از آسمان برای جبران کم آبی نمی توان داشت.
انتقال آب از دریای خزر که دریاچه ای بزرگ است ولی محدود و بسته و به دریا های دیگر راه ندارد،
دارای دو مشکل بیشتر است، یکی شورتر بودن آبش از دریای آزاد است و دومی همسایه های
دریای خزر هستند که آن ها هم با برداشت آب از دریای خزر یا رود ارس مخالفت می کنند.
 .
آنچه قابل انجام شدن است و سریع ترین راه به نسبت راه های دیگر است، پمپ کردن آب از
دریای عمان و خلیج فارس به دریاچه ها و تالاب های خشک شده و یا در حال خشک شدن است.
آب خلیج فارس و دریای عمان نمک کم تری نسبت به دریای خزر دارد و مثل دریای خزر مدعی
و مخالف برداشت آب ندارد، چرا که آب به مقدار زیاد با پمپ های قوی و لوله های بزرگ آب از
دریای عمان به تالاب جازموریان و دریاچه هامون و دریاچه  های دیگر، پمپ خواهد شد.
 .
در اثر گرمایش زمین و بالا آمدن آب دریاها، بسیاری از ساحل های کشور ها و جزیره ها به زیر آب
می روند و این کشور ها دارند برای بیست سال آینده برنامه ریزی می کنند که جلوی دریا هاشان
سد هائی درست کنند که از ورود و بالا آمدن آب به ساحل های شان جلوگیری کنند.
چه بسا کشور ها و جزیره هائی که در خطر به زیر آب رفتن قرار دارند بایستی به این پروژه ها
کمک کنند که با پمپ کردن آب از دریا ها، مقداری از بالا آمدن آب دریاها جلوگیری می کنند.
 .
شاید لازم باشد که بعد ها دریاچه های مصنوعی دیگری هم در جاهای دیگر درست شود، ولی
در حال حاضر لازم ترین و واجب ترین کار، باز سازی و نگهداری کردن از همین دریاچه ها و تالاب
هاست که بین هفت شهر کرمان، زاهدان، بندرعباس، مشهد، یزد، اصفهان و بوشهر است.
 .
هزینه برای پمپ کردن آب از دریا به خشکی زیاد است و زمان زیادی هم لازم دارد، ولی
تنها راه ممکن ، عملی، سریع و مناسب با شرایط امروز است.
..
سوز
۱۰ بهمن ۱۳۹۵ – 29.01.2017

جبران کم آبی ۲

جبران کم آبی ۲

..

پمپ کردن ِ آب ِ دریا ها، به جا های کم آب و خشک، ارزان ترین و عملی ترین راه است برای:

–          جلوگیری از توفان های شن و ریز گرد‌ها.

–          ریزش ناگهانی و فرو رفتن های عمیق ِ زمین در شهر ها و دشت ها که مصرف بیش از اندازه از آب های زیر زمین را دلیل آن می دانند.

–          غنی تر شدن آب های زیر زمینی و بالا آمدن سطح آب های شیرین ِ زیر زمینی.

–          مرطوب شدن مناطقی که به آن جا ها، آب پمپ شده و دریاچه هائی درست شده است که مانعی در بوجود آمدن ریز گرد ها هست.

–          مورد استفاده قرار گرفتن دریاچه های مصنوعی، توسط مردم، پرندگان و برای پرورش ماهی ها.

–          مرطوب شدن منطقه ها، کمک به رشد گیاهان و سرسبز بودن ِ منطقه می کند.

–          از بخار شدن و تبخیر ِ آب در منطقه های مرطوب، ابری ملایم و خفیف درست می شود که نور خورشید را مقداری منعکس می کند و مانع تابش مستقیم ِ نور خورشید به زمین می شود، در نتیجه مقداری… منطقه خنک تر می شود.

–          کمی خنک تر شدن ِ منطقه باعث می شود که کمتر آب ها در منطقه تبخیر شوند، یعنی این خنک شدن، تا اندازه ای در این منطقه مانع گرم تر شدن ِ زمین شده است.

–          گیاهان رشد کرده در محل هائی که آب به آن جا ها پمپ می شود، انرژی خورشید را جذب و تبدیل به رشد گیاه می کنند، که تا اندازه ای، باز هم مانع گرم تر شدن ِ زمین می شوند، یکی با مصرف ِ نور خورشید و تبدیل آن برای رشد گیاه، و یکی دیگر به اندازه ی خود ِ گیاه، مانع تابیدن ِ مستقیم به خاک و زمین می شوند.

.

پمپ کردن آب ِ دریا ها به خشکی ها در سطح جهانی با٬ هزاران هزار پمپ ِ آب:

–          مقداری… مانع بالا آمدن ِ‌ آب دریاها و مانع به زیر آب رفتن شهرهای ساحلی و جزیره های کم ارتفاع می شود.

–          کمتر گرم شدن زمین در سطح کوچک و در جاهای مختلف ِ کره زمین، در هزاران هزار جا، باعث می شود که یخچال های طبیعی و یخ های قطبی کمتر آب شوند و در نتیجه آب های دریا ها باز هم کمتر بالا می آید، یعنی کمک به جلوگیری از گرمایش زمین می شود.

–          کم تر آب شدن ِ یخچال های طبیعی و یخ های قطبی، باعث کم تر بالا آمدن ِ آب دریا ها شده و در خرج هزینه های بسیار برای جلوگیری از ورود آب به شهر های ساحلی و جزیره های کم ارتفاع صرفه جوئی می شود. می توان هزینه ای را که برای جلوگیری و مانع سازی در شهرهای ساحلی در نظر گرفته خواهد شد یا می شود، در راه پمپ ها و مسیر سازی ِلوله ها، برای پمپ کردن آب دریا ها به خشکی ها خرج کرد.

..

سوز

۱۷ آبان ۱۳۹۵ – 07.11.2016 

 

جبران کم آبی

جبران کم آبی

..

پروفسور کردوانی در نهم آبان در سخنرانی در جلسه شورای حفاظت آب استان البرز،

وضعیت آب در ایران را بسیار وخیم ارزیابی کرد و گفت ایران دیگر آبی ندارد.

استاد کردوانی بزرگوار، از آن چه شده است یاد می کند ولی راهی پیشنهاد نمی کند.

.

خب اگر از همین حالا هم بسیار در مصرف آب صرفه جوئی کنیم و یا در اطراف

دریاچه ارومیه چاه ها را به بندیم و استفاده نکنیم،‌ باز هم چاره ساز نیست و

آبی به دریاچه اضافه نمی شود و یا سطح آب چاه های جهرم از ششصد متر

به چهار صد متر بالا نمی آید.

.

چاره ای عملی و شدنی، پمپ کردن آب دریای عمان و خلیج فارس و دریای سیاه

به جاهای کم آب کشور است.

با این کار در سطح غول آسا یعنی با صدها یا هزاران پمپ قوی آب دریا ها را به زمین ها

پمپ کردن باعث می شود:

سطح آب های زیر زمینی که آب های شیرین خواهند بود بالا می آید.

دریاچه ارومیه آب دار می شود و چاه های اطراف دریاچه دوباره آب دار می شوند.

با همان شور بودن شدید دریاچه ارومیه در سال های گذشته،  چاه های

اطراف آب شیرین داشته است.

با آب دار تر شدن دریاچه ارومیه از توفان نمک های دریاچه جلوگیری می شود.

رطوبت اطراف دریاچه های ایجاد شده در جاهای مختلف مانع خشکی محیط شده

و توفان ریز گرد ها که خوزستان و غرب و شرق کشور را فرا می گیرد بسیار

کم تر خواهدشد. ما در تهران هم توفان ریز گرد داشته ایم.

.

اگر همکاری جهانی و کم کردن گازهای گل خانه ای هم عملی شود که در

بیست سال آینده خواهد بود، باز هم آبی به این زودی به سرزمین ایران

اضافه نخواهد شد.

از همین امروز بایستی تدارک پمپ کردن آب دریا ها به مناطق مختلف ایران

را شروع کرد. هر یک روزی که زودتر این کار انجام شود جبران خسارت آسان

تر و بهتر است.

دویست میلیارد دلار خرج غنی کردن اورانیوم کردند که هیچ فایده ای برای

ایران نداشت. حالا بایستی صد میلیارد دلار برای لوله کشی و پمپ کردن

آب به کویر ها و دریاچه های ایران هزینه کنند که برای مردم و محیط زیست

مفید و کار ساز است.

باشد که چنین بادا

..

سوز

۱۲ آبان ۱۳۹۵- 02.11.2016

 

#توفان‌شن

#توفان‌شن

با پمپ کردن آب دریا ها به مقدار زیاد برای منطقه های کم آب و خشک،

مانع گرمایش زمین، توفان های شن و ریز گرد ها بشویم.

.

با هزاران پمپ آب و لوله کشی به مناطق خشک، هوای اطراف دریاچه های

مصنوعی و بزرگ دارای رطوبت می شوند،

زمین آب را فیلتر می کند و مقدار آب های شیرین زیر زمینی در اطراف دریاچه

ها بیشتر می شود،

رطوبت هوا باعث رشد گیاهان در محیط اطراف می شود، رطوبت هوا باعث

جلوگیری از تابش مستقیم آفتاب به زمین می شود و مقداری از نور آفتاب

توسط بخار مرطوب آب، به فضا برگشت داده شده

و زمین گرمای کمتری به خود می گیرد.

.

فرض می کنیم که از دریای عمان، با صد ها پمپ قوی، آب را به چند ده

دریاچه مصنوعی در کویرنمک، کویر لوت و سیستان و بلوچستان می رسانیم.

با چند صد پمپ قوی، آب را ازخلیج فارس به خوزستان و عراق می رسانیم.

ازاین مقدار زیاد آب، قسمتی بخار می شود و قسمتی به زیر زمین می‌رود

و قسمتی هم در روی زمین می ماند که دریاچه مصنوعی درست می شود

و محلی برای پرندگان و ماهی ها.

.

آب های بخار شده در اطراف محل دریاچه، محیط را مرطوب می کند که هم

باعث رشد گیاهان می شود و هم یک لایه ای انعکاس دهنده و ملایم در مقابل

نور خورشید است. رشد گیاهان و تبدیل انرژی خورشید توسط گیاهان، انعکاس

ملایم و نسبی از نور خورشید توسط رطوبت هوا، این دو عامل

مقداری از گرم شدن زمین را کم می کند.

این کار می بایستی در سطح جهانی و در بسیاری از کشور ها انجام شود.

ذخیره آب های زیر زمینی در اطراف دریاچه ها بالا می رود و به مقدار زیادی از

خشکی و بی آبی محل جلوگیری می کند.

در اطراف دریاچه ها، بسته به مورد احتیاج، می توان دستگاه های آب شیرین

کن برای مصرف مردم قرار داد.

مردم سیستان و بلوچستان و خراسان در شرق ایران و مردم خوزستان

و عراق در غرب و مردم اطراف کویر نمک، از اصفهان تا گرگان و کاشان

و در مرکز ایران از بلای ریز گرد ها رها می شوند.

به فرض برای جزیره عربستان از دریای عمان، دریای سرخ و یا خلیج فارس،

به مقدار زیاد،‌ با پمپ های قوی آب پمپ شود، آب برای مناطقی که در

حال حاضر صحرا های شن خیز هستند، که کم کم بصورت دریاچه های محلی

تبدیل خواهند شد. این منطقه های شن خیز که باعث توفان های ریز گرد

می شوند که از عربستان تا عراق و خوزستان را آلوده می کنند.

این دریاچه های محلی و این رطوبت های محلی به مقدار زیاد جلوی

به راه افتادن ریز گرد ها را می گیرند و چهار پنج کشور همسایه از ناراحتی

های ریز گرد ها رهائی پیدا می کنند.

در حالی که سه چهارم کره زمین را آب فرا گرفته است، در جاهای خشک

بی آبی زندگی را مشکل کرده است که این نمی تواند عقلانی باشد.

.

شرکت های بزرگ می توانند در زمینه آب رسانی از دریا ها به مناطق خشک،

به کشور های دارای توفان شن کمک های فنی و فکری بکنند و سرمایه ها

و تولیدات خود را در این راه بکار بیاندازند.

از آریزونا در امریکا تا استرالیا و خاورمیانه و چین، در همه جا توفان شن هست

و ریز گرد ها هم به صنعت ضرر می زنند و هم به مردم.

پس بفرمائید این محل کار و سود آوری را در درست بگیرید.

..

سوز

۱۵ شهریور ۱۳۹۵ – 05.09.2016

.

.

.

ویکی پدیا:

طوفان شن پدیده‌ای جوی است که در مناطق خشک و مناطق نیمه‌خشک رخ می‌دهد.

در این پدیده بادی نیرومند ذرات ماسه را از سطح خشک زمین به هوا بلند می‌کند.

این ذرات بسته به اندازه آنها تا مسافت‌های زیادی در هوا حرکت می‌کنند

و در آخر به زمین فرومی‌افتند.

.

—–