نام نیک

نام نیک

..

تو ای حاکم ِ تیز و با عقل و هوش

شنو حرف مردان ِ عاقل که گفتند ، به گوش

بیاور به مردم  ، فراخی به کسب و به کار

به جمع ِ غنائم ز ِ اموال ِ مردم ، نه کوش

.

به دلخواه خوردی ، لباس های فاخر به تن کرده ای

سرائی که در آن به اجلال ، به فامیل سکون کرده ای

چه خواهی به بُردن به جز نیک و بد ، تو ، به آن یک سرای

به جز نامی از تو نماند ، به کاری که آنرا ، چه سان کرده ای

..

سوز

24 اسفند 1389 – 15.03.2011

آزاده

‫آزاده

‫..

‫ساقی بده ، جام  ِ دگر

‫از غم بدارم بر حذر

‫-

پُر کن دگر پیمانه را

‫روشن بساز این خانه را

‫غرقه بکن ، غم را به مِی

‫تا دور دارم ، خود ز ِ و ِی

‫-

‫غم را برون باید نمود

‫از سوگ و آه ، من را چه سود

‫بر کوب دشمن ، سر به مشت

‫باز آر همت ، پشت به پشت

‫-

‫گر دوری اش ، پیمان کنی

‫جان هم بدان ، ارزان کنی

‫باز سرفرازی حاصل است

‫مام ِ وطن ،خوش با د ِل است

‫-

‫صد بار مُردن ، در نبرد

‫بهتر کزان ، مانی بجا با روی زرد

‫چون شیر ِ نر ، پرخاش کن

‫دست ِ دراز ، بر جاش کن

‫-

‫خفت به تن ، زَر در بغل

‫آزاده را ، نَبوَد عمل

‫آزاد رو ، چون شیر ِ نر

‫از خفت ِ خواهش گذر

‫-

‫با سر بلندی ، باشَدا ، انجام ِ کار

‫چون شیرمردان ، با بزرگی کارزار

‫گر ، از بدن جانت رَوَد ، در کارزار

‫صد بار بهتر ، از اسیری در نزار

‫-

‫گر خفت آن سروری ، گردن نهی

‫هم خاک ِ میهن را دهی 

هم روح ِ پاک ات را نهی


‫در مِهر ِ گردون ، نام نیک باقی بمانْد

 بد نام را ، ‫بر خاک ، فشاند

خوش نام را بر سر نشاند

‫-

‫بر سر بلندی ، کوشش ِ انبوه باد

‫با نام  ِ نیکان می شود ، نام  ِ تو ، یاد

‫..

‫سوز

 ۲۷ آبان ۱۳۸۸ − 18.11.2009 

درد نامه

درد نامه

..

یک دوست وبلاگی در وبلاگش درد نامه ای در باره « تیسفون » نوشته بود

http://farshidh.blogfa.com/8803.aspx

—–       ——

برایش در نظرگاهش نوشتم:

درود بر شما با درد نامه تیسفون

درد نامه ها بسیار است

از پل سی و سه پل که زیر پایه اش را به اسم تونل مترو ،  سوراخ می کنند

و بعد آب را به زاینده رود باز می کنند که شاید این پل زیبا و بی نظیر فرو به ریزد.

بر سر راه رودخانه نزدیک آرامگاه کوروش بزرگ سد می زنند

که آب بالا بیاید تا مقبره بزرگ مرد تاریخ ، نشست به کند .

—-       —-

آنها که از حسادت دارند منفجر می شوند با دست عوامل مختلف

در صدد تخریب و نابودی آثار با ارزش و تاریخی ایران هستند.

ای آنهائی که حسادت ، حتی به مردگان ، ولوله در جانتان انداخته است ،

با نابود شدن ارزشمند ها ، ارزش شما بالا نمی رود .

با حقیر کردن دیگران و پائین آوردن ارزش آنان می خواهید ،

حقارت خود را در حد آنان به بینید ، شاید دلتان کمی خنک شود

که آنها هم در حد و مرتبه شما هستند.

ولی خودتان هم می دانید که چنین نیست

و با حقیر کردن دیگران ارزش شما بالا نمی رود .

بدانید که این تلاش شما در خراب کردن های دیگران و دیگر چیز ها ،

آشکار خواهد شد و ننگ بد جنسی و دورنگی هم به حقارتتان اضافه خواهد شد.

از اسکندر کبیر ، یاد به گیرید که دو بار به بازدید آرامگاه کوروش کبیر رفت ،

و دستور داد در حفاظت و نظافت و مراقبت از آن آرامگاه به کوشند

و نام نیک از خودش بجا گذاشت .

ای پلید اندرون ، ای کج اندیش ، حالا که قدرتی در دست داری ،

ننگ و پلیدی و بدی بر خودت و نامت اضافه مکن .

در حمایت از آبادی و نگهداری ارزش های مردمان بکوش

و از این راه نام نیکی برای خود ذخیره کن .

کار پلید و اهریمنی در هر زمان و از دید همگان نکوهیده و زشت است .

از اهریمن و کار های اهریمنی تا ابد الاباد به زشتی یاد خواهد شد ،

پس بکوش نام نیک از خود بجای گذاری.

..

سوز

۱۶ آبان ۱۳۸۸ – 07.11.2009