درمان درد

با خواندن این شعر از مسعود صدر « درمان درد » سروده شد:

اگر اسکندر آيد فرض واهي

به پوزش خواهي و بر عذرخواهي…

… اگر بين «من» و«ما» پل نسازيم…

… «به جز ما و شما فرياد رس نيست»…

++++‌‌‌‌‌‌‌‌‌     ++++  ++++

درمان درد

..

شود ایران ِ ما‌، ایران‌، دوباره

شود هموار‌، راه‌، از سنگ ِ خاره

بسی از  گنج ِ مان‌، پیدا شود‌، باز

وطن‌، از هم وطن‌، آباد شود‌، باز

.

نمی گوید یکی، از پیش از، اسلام

از ایران ِ بزرگ‌، نا‌، بوده است نام

رئیس مجلسی‌‌، زاده عراقی

نمی گوید که کوروش قاتلی بودست‌، بد نام

.

همه ایران ستیزان دور گردند

ز ِ نام ِ فخر ِ ایران‌‌، کور گردند

کتاب هائی که چنگیز و عرب سوخت

برای یک جهان‌‌، معلوم آموخت

.

ز ِ تیمور وُ‌‌، ز ِ چنگیز و عرب ها

فرو پاشید ایران وُ باز‌‌، افتاد از پا

به ششصد سال عرب‌، از ما بَسی اموال بُرده

و نیشابور خراب ماند از مغول‌، چون خاک توده

.

ز ِ سر ها ساخت تیمور ِ لنگ‌، چندین مناره

و نابود ِ کرده او‌، از ما‌، بسی شهر وُ کناره

چو عطار وُ تقی خان‌، کشته اند از ما‌، چه بسیار

بدی از روزگار‌، بردیم وُ ما‌، از چند خونخوار

.

چو از گاز‌، در جهان دوم مداریم

ز  ِ مس در خاک ِ  خود بسیار داریم

ز نفت وُ در فروش دوم‌، بُدیم ما

ز  ِ بد خواهان کنون سوم شدیم ما

.

همان هائی که  «بي بي سي» گذارند

برامان از نجف رهبر در آرند

نمی خواهند گذاشت آرام باشیم

برامان هر دو روز نقشی بیارند

.

چنان خرج و چنان برنامه ای هست

به شیشه و کراک ارزان‌، در دست

به تریاک در پذیرائی شده‌، مهمان دو تا بست

به ویسکی‌‌، آبجو‌‌‌‌، مردم همه مست

.

به مِهر و نیک ها‌، رَه بُرده ایم ما

به زرتشت و پیامش شهره ایم ما

به گفتار و به کردار و به افکارست همه نیک

جهان بر این بلندی در نظر‌‌‌‌، گفت ست تبریک

.

اگر ما را به حال خود گذارند

همه مان با خوشی آرام دارند

نهاد ِ مردم ِ ایران همه خوب

بخواهد در بَرَش‌، همسایه اش خوب

..

سوز

08 اردیبهشت 1392 – 28.04.2013

‫به ایران درود

‫به ایران درود

‫..

‫به ایران و خاکش ، به باد و به آبش درود

‫به کوه و به دشت و به صحرا ، کویرش درود

‫به زرینه رود ، به سیمینه رودش درود

‫سپید رود ، به خشک رود به کارون درود

سهند و ‫سبالان و تفتان ، دماوند ِ غران درود

‫به البرز، به زاگرس ، به زنجیر ِ کوه ها درود

‫به آن دشت مرغاب ، پاسارگاد و شاهش درود

‫به کُرد و لُر و ، آذری زادگاهش درود

‫به گیلک به مازی ، بلوچ و به خوزی درود

به کوروش ، به داریوش و نادر ، شهانش درود

‫به بابک ، ابومسلم و مازیارش درود

‫به یعقوب لیث ، سور  ِنا ، آریوبرزن درود

به ستار آزاده، از خاک تبریز درود

به زفران ، خراسان و فی روزه هایش درود

‫چو از خاک ایران بداریم همی تار و پود

‫به آزاد باش ِ ایران زمینان‫ به خوانیم سرود

‫بیاریم سیاهی علم ها ، ز  ِ دشمن فرود

‫سپاریم کُنِش های ِ ایران ستیزان به دود

‫به نوروز ، به زاد روز ِ باستان بهارش بگوئیم درود

‫..

‫سوز

 ۱۳ مهر ۱۳۸۸ − 05.10.2009 

ما هستیم

…….‫‫ما

‫     ………….هستیم

..

با شور و توان داد زدیم ما

در شهر ، وَ در کوچه که هستیم

با اِسپری و رنگ و قلم ما

بر تابلو و ، دیوار نوشتیم که هستیم

بالیم به فرزندی یه ، کوروش همه یه ، ما

کز سلسله یه ، کاوه ، فریدون و جم هستیم

نیکی ز‌‌ ِ  اهورا ، همگی راه بر یم ما

زرتشت به نیکی ، نشان داد که هستیم

در کشور خود ، غر یب شدیم ما

حکام به گفتند بر آبادی یه ، غزه ، که هستیم

ای غر یب نواز دولت ، رویت بنما ، به مردم ما

بگذر ز ِ فلسطین ، بی پول کارگر هفت تپه هستیم

در غزه بنا سازی و مجلس ، ز ِ پول مردم ما

بَم ساز ، چند سال ، بی خانه همانیم که هستیم

با مکر عرب‌ نما ، رفت به تاراج همه ذخائر ما

پیشتر ز شما بودیم ، در نبودتان  نیز ، هستیم

چون موج ِ نسیم و ، باد ِ طوفان شده ایم ما

کشتی ، براندیم ، و بطوفان به شکستیم ، که هستیم

در کوش و تلاشند تمام مردم ما

چون مو ج ، فراوان و روانیم که هستیم

..

سوز

۲۳−۲۹ بهمن ۱۳۸۷  – 17.02.2009 –11    25.04.2009   — 15.06.2009